خروج آرام از جلسه تمرین
بهجای پایان ناگهانی روی نیمکت، تردمیل یا زمین، چند دقیقه آخر را به کاهش مرحلهای شدت اختصاص دهید. این روال کوتاه، انتقال از فعالیت به کارهای روزمره را منظمتر و راحتتر میکند.
چرا پایان ناگهانی انتخاب خوبی نیست؟
بعضی ورزشکاران با تمام شدن آخرین ست یا آخرین دقیقه اینتروال، فوراً مینشینند یا تمرین را قطع میکنند. اما پس از فعالیتی که ضربان قلب و تنفس را بالا برده است، بهتر است چند دقیقه برای عبور تدریجی به حالت آرامتر در نظر بگیرید. راهنمای NHS نیز بر کاهش تدریجی شدت فعالیت در پایان تمرین تأکید دارد.
هدف این چند دقیقه، «تمرین اضافه» نیست. قرار نیست رکورد بزنید، کالری بیشتری بسوزانید یا یک بخش سخت دیگر به جلسه اضافه کنید. شما فقط سرعت، مقاومت یا دامنه فعالیت را پایین میآورید تا بدن و ذهن فرصت تغییر ریتم داشته باشند. این کار بهویژه بعد از دویدن، کلاسهای پرتحرک، تمرین دایرهای، مسابقه دوستانه یا ستهای سنگین اهمیت عملی بیشتری پیدا میکند.
- سردکردن را ادامه آرام همان فعالیت بدانید، نه یک برنامه جداگانه.
- شدت باید آنقدر پایین باشد که بتوانید راحتتر صحبت کنید.
- اگر زمان کم دارید، پایان تمرین را ناگهانی حذف نکنید؛ حتی چند دقیقه کاهش شدت از توقف یکباره بهتر است.
قانون ساده: شکل حرکت را حفظ کنید، فشار را کم کنید
سادهترین راه برای انتخاب سردکردن، حفظ نوع فعالیت و کم کردن فشار آن است. اگر دویدهاید، به راهرفتن برسید؛ اگر دوچرخه ثابت زدهاید، مقاومت و سرعت رکابزدن را پایین بیاورید؛ اگر تمرین مقاومتی داشتهاید، چند دقیقه راهرفتن آرام یا حرکت سبک در فضای باشگاه میتواند گذار مناسبی ایجاد کند. لازم نیست حرکتی عجیب یا تخصصی پیدا کنید.
در این مرحله به علائم ساده توجه کنید: تنفس باید بهتدریج قابلکنترلتر شود، گفتوگو آسانتر شود و حس عجله از بدن خارج شود. زمان دقیق برای همه یکسان نیست؛ طول و شدت جلسه، شرایط محیط و آمادگی فردی تفاوت ایجاد میکنند. بهجای چسبیدن به یک عدد ثابت، از روند کاهش فشار استفاده کنید.
- پس از دویدن: چند دقیقه آهسته راه بروید، نه اینکه بلافاصله بنشینید.
- پس از دوچرخه یا الپتیکال: مقاومت را کاهش دهید و ریتمی نرم و پیوسته نگه دارید.
- پس از تمرین گروهی یا بازی: چند دقیقه قدم بزنید و از حرکات انفجاری و تغییر جهت سریع فاصله بگیرید.
- پس از وزنه: تجهیزات را با آرامش جمع کنید و چند دقیقه راهرفتن سبک را به پایان جلسه اضافه کنید.
کشش آرام؛ انتخابی کوتاه و هدفمند
پس از کاهش شدت، میتوانید چند کشش آرام انجام دهید. طبق راهنمای NHS، کشش پس از ورزش باید ملایم باشد؛ به نقطه احساس کشش برسید، نه درد. نفس را حبس نکنید و از حرکتهای ضربهای یا تابدادن بدن برای رسیدن به دامنه بیشتر پرهیز کنید.
بهجای یک فهرست بلند، دو تا چهار ناحیهای را انتخاب کنید که در همان جلسه بیشتر درگیر بودهاند یا معمولاً بعد از فعالیت در آنها حس سفتی دارید. برای نمونه، بعد از پیادهروی تند یا دویدن میتوان روی ساق، جلوی ران و پشت ران تمرکز کرد. پس از تمرین بالاتنه، کشش ملایم سینه، شانه یا پشت بازو ممکن است انتخاب مناسبی باشد. کشش را آرام نگه دارید و هر وضعیت را بدون رقابت با خودتان انجام دهید.
- وضعیت کشش را پایدار و راحت انتخاب کنید.
- بهآرامی وارد کشش شوید و بدون پرش بمانید.
- تنفس طبیعی و یکنواخت را حفظ کنید.
- اگر یک کشش ناراحتکننده است، دامنه را کمتر کنید یا آن را کنار بگذارید.
یک الگوی قابل تکرار برای پایان جلسه
برای اینکه سردکردن به بخشی ثابت از برنامه تبدیل شود، آن را از قبل در زمان جلسه حساب کنید. مثلاً اگر قرار است ۴۵ دقیقه تمرین کنید، آخرین چند دقیقه را از ابتدا برای کاهش شدت کنار بگذارید. این نگاه باعث میشود سردکردن قربانی کمبود وقت یا عجله برای خروج از باشگاه نشود.
یک روال ثابت لازم نیست در همه روزها یکسان باشد. اصل ثابت است: ابتدا فشار را کم کنید، سپس در صورت تمایل و راحتی چند کشش آرام انجام دهید. جزئیات را با تمرین همان روز هماهنگ کنید. این انعطاف، سردکردن را کاربردیتر از یک نسخه طولانی و دشوار میکند.
- ۱) فعالیت اصلی را متوقف نکنید؛ آن را سبکتر کنید.
- ۲) تا آرامتر شدن تنفس و ریتم حرکت، به فعالیت سبک ادامه دهید.
- ۳) در صورت مناسب بودن، چند کشش ملایم برای نواحی درگیر انجام دهید.
- ۴) پیش از بازگشت به رانندگی، کار یا رفتوآمد، چند لحظه برای جمعکردن وسایل و تغییر ذهنی از تمرین به روزمره وقت بگذارید.
منابع و مطالعه بیشتر
این مقاله با کمک هوش مصنوعی تهیه شده است. محتوای مجله برای آگاهی عمومی است و جایگزین راهنمایی فردی متخصص نیست.
مشاهده این مقاله در اپ فیتانا ←