چیدمان میز برای کار با نمایشگر

میز را از روی کار اصلی بچینید

ممکن است صبح پشت همان میز گزارش بنویسید و عصر ویدئوی آموزشی ببینید، اما نیاز این دو کار یکسان نیست. هنگام نوشتن، صفحه‌کلید و متن مرجع اهمیت دارند؛ هنگام تماشای ویدئو، جای نمایشگر تعیین‌کننده‌تر است. ارگونومی یعنی شرایط کار را با نیاز فرد هماهنگ کنیم. این نگاه با اصول عمومی راهنمای ارگونومی OSHA همسو است و به یک حالت بدنی ثابت محدود نمی‌شود.

پیش از جابه‌جایی وسایل، چند دقیقه به کار خود توجه کنید: بیشتر به کجا نگاه می‌کنید؟ برای کدام وسیله جلو می‌روید؟ آیا هنگام خواندن، تنه را به یک سمت می‌چرخانید؟ پاسخ‌ها نشان می‌دهند کدام بخش چیدمان به تنظیم نیاز دارد. آمادگی ورزشی نیز جای این تنظیم‌ها را نمی‌گیرد.

اول جای نشستن، بعد جای صفحه

روی صندلی بنشینید و ارتفاع آن را طوری تنظیم کنید که پاها تکیه‌گاه داشته باشند و لبه نشیمن پشت زانو را تحت فشار نگذارد. اگر برای رسیدن به میز مجبورید صندلی را بالا ببرید و پاها معلق می‌مانند، یک زیرپایی محکم می‌تواند کمک کند. فضای زیر میز را برای قرارگرفتن راحت پاها آزاد نگه دارید.

حالا دست‌ها را کنار بدن رها کنید و آرنج‌ها را خم کنید. سطح ورود اطلاعات باید اجازه دهد شانه‌ها راحت بمانند و برای رسیدن به صفحه‌کلید، بازوها را پیوسته جلو نگه ندارید. هدف، سفت نگه‌داشتن بدن در حالت «صاف» نیست؛ تکیه‌گاه مناسب باید نشستن راحت و تغییر وضعیت را ممکن کند.

خوانایی را پیش از جلوآمدن اصلاح کنید

نمایشگر اصلی را روبه‌روی خود بگذارید. ارتفاع آن را طوری تنظیم کنید که برای دیدن بخش اصلی صفحه مجبور به بالاگرفتن چانه نباشید؛ قرارگرفتن لبه بالایی صفحه نزدیک سطح چشم یا کمی پایین‌تر، نقطه شروع رایجی است. این تنظیم برای همه یکسان نیست، به‌ویژه اگر از عینک خاصی برای کار نزدیک استفاده می‌کنید.

فاصله مناسب جایی است که متن را بدون جلوکشیدن مداوم سر بخوانید. اگر نوشته ریز است، ابتدا اندازه متن یا بزرگ‌نمایی را تغییر دهید. بازتاب پنجره یا چراغ را هم بررسی کنید؛ گاهی چرخاندن نمایشگر یا تنظیم پرده، نیاز به کج‌نشستن برای دیدن تصویر را کمتر می‌کند.

محدودیت لپ‌تاپ را بشناسید

در لپ‌تاپ، نمایشگر و صفحه‌کلید به هم متصل‌اند. بنابراین بالابردن صفحه، محل تایپ را هم بالا می‌برد. اگر کار شما شامل تایپ طولانی است، قراردادن دستگاه روی پایه به‌تنهایی مسئله را حل نمی‌کند؛ ممکن است دست‌ها برای رسیدن به کلیدها بالاتر بمانند.

در صورت دسترسی، صفحه‌کلید و ماوس جداگانه اجازه می‌دهند ارتفاع نمایشگر را مستقل تنظیم کنید. پایه باید پایدار باشد و مسیر تهویه دستگاه را نبندد. اگر تجهیزات جدا ندارید، چیدمانی را انتخاب کنید که برای کار اصلی راحت‌تر است و مدت کار پیوسته را با محدودیت همین چیدمان هماهنگ کنید.

متن مرجع و نمایشگر دوم جای فرعی ثابت ندارند

اگر اطلاعات را از روی برگه وارد می‌کنید، قراردادن برگه در گوشه دور میز باعث رفت‌وبرگشت مکرر نگاه و چرخش سر می‌شود. نگهدارنده برگه نزدیک نمایشگر می‌تواند خواندن و تایپ را هماهنگ‌تر کند. هنگام یادداشت‌برداری دستی، برعکس، دفتر باید فضای مناسب جلوی شما داشته باشد.

برای دو نمایشگر، ملاک میزان استفاده است. صفحه‌ای که بیشتر با آن کار می‌کنید روبه‌روی شما قرار بگیرد. اگر استفاده تقریباً برابر است، آن‌ها را نزدیک هم و با چیدمانی متعادل قرار دهید؛ برای کار طولانی روی یکی، جهت صندلی و بدن را نیز با آن هماهنگ کنید.

چیدمان را با یک کار واقعی امتحان کنید

پس از تنظیم میز، یک کار معمول مثل نوشتن ایمیل یا خواندن گزارش انجام دهید. راحتی در عکس معیار کافی نیست؛ ببینید هنگام کار واقعاً چه اتفاقی می‌افتد. هیچ چیدمانی نیاز به تغییر وضعیت را حذف نمی‌کند. برای ارزیابی نتیجه، این سه پرسش ساده را مرور کنید:

• آیا متن را بدون نزدیک‌کردن مداوم صورت می‌خوانم؟
• آیا شانه‌ها راحت‌اند و وسایل پرکاربرد در دسترس قرار دارند؟
• آیا می‌توانم جای پاها و حالت نشستن را به‌آسانی تغییر دهم؟